The Fountainhead is mijn alltime favorite boek. De onderliggende gedachtes van The Fountainhead zijn; wees jezelf en hou je aan je eigen waardes. De relevantie is erg terug te koppelen op interne en externe factoren. Iets wat ik zelf super belangrijk vind.

Het verhaal speelt zich af rond 1925 en het gaat over reason, egoism, objectism, realism en trouw te zijn aan jezelf.

Het begin van het verhaal gaat over Peter Keating en Howard Roark. Beiden zijn architecten in opleiding. Keating is de beste van de school, iedereen mag hem en kijkt tegen hem op. Hij gebruikt een methode om de leraren(en latere klanten) precies te geven wat zij willen. Daarin raadpleegt hij hun favoriete gebouwen en interesses om zo aan een goed ontwerp te komen. Keating beland dan ook snel in een van de grootste architecten bureaus. En is erg succesvol. Echter kan je zeggen dat zijn werk eigenlijk iemand anders zijn werk is, maar dan veranderd aan de nieuwe klant zijn wensen. Hij twijfelt erg aan zichzelf en weet niet zeker of hij wel die goede architect is, wat iedereen denkt. Hij beschikt niet over een eigen mening.

Howard Roark is het tegen over gestelde van Keating. Roark wordt van de architecten opleiding afgeschopt en gaat werken bij een afgeschreven architect. Roark is niet populair, arm en maar een paar mensen mogen hem. Roark houdt wel zijn eigen ideeën na. Hij bepaalt zelf hoe het gebouw er uit komt te zien als een klant hem raadpleegt. Is de klant het niet eens met het ontwerp en wil een kleine verandering aanbrengen dan wijst Roark hem de deur, zoek maar iemand anders. Roark weet wat hij wil en is niet beïnvloedbaar door externe factoren, zoals de media. Roark leeft in zijn eigen realiteit.

In het loop van het boek komen ook nog andere personages aan bod die erg interessant zijn. Maar ik wil niet te veel verklappen. Zelf is er een quote uit het boek dat ik erg mooi vind. Het is aan het begin van het boek. Keating heeft net zijn opleiding afgemaakt en aangezien hij de beste van de klas is krijgt hij een verdere opleiding aangeboden, maar een groot architecten bureau heeft hem ook een baan aangeboden en hij weet niet wat hij moet kiezen. Hij raadpleegt Roark om hulp;

Keating; "It’s about my scholarship. The Paris prize I got."
Roark;"Yes?"

"It’s for four years. But, on the other hand, Guy Francon offered me a job with him some time ago. Today he said it’s still open. And I don’t know which to take."

Roark looked at him; Roark’s fingers moved in slow rotation, beating against the steps. "If you want my advice, Peter," he said at last, "you’ve made a mistake already. By asking me. By asking anyone. Never ask people. Not about your work. Don’t you know what you want? How can you stand it, not to know?"

"You see, that’s what I admire about you, Howard. You always know."

"Drop the compliments."

"But I mean it. How do you always manage to decide?"

"How can you let others decide for you?"

 

Door: Wouter van Letht

Luisteren, we doen het ongeveer 50% van het gesprek en dat betekent dat het bijna net zo belangrijk (of zelfs belangrijker) is als goed spreken. Er wordt weleens verondersteld dat luisteren juist passief is. Niets is minder waar, bij goed luisteren communiceer je namelijk de heletijd, dat maakt het net zo actief als spreken.

Actief luisteren is lastig en wordt daarom weleens verkeerd gedaan. Hierbij zouden veel mensen te weinig luisteren en als luisteren wordt geoefend betekent dit vaak langere stiltes. Of er worden meer openvragen gestelt, zodat de ander langer aan het woord is. 

In veel gevallen, vooral in het begin van het gesprek, is dit totaal niet de bedoeling! Goed luisteren heeft niet als doel om de ander meer of langer aan het woord te laten zijn, maar het gesprek beter maken! Luisteren en spreken zijn bij een goed gesprek in elkaar gevlochten. Je hebt niet door of je aan het luisteren of spreken bent, de sprekers rol wisselt vaak en als je niet spreekt, lach, knik of "mmm" je wel!

Wanneer er goed wordt geluisterd naar elkaar zal de focus in het hier en nu plaatsvinden. De omgeving verdwijnt en het gesprek gaat dieper dan ooit tevoren. Eindelijk begrijpen de sprekers elkaar. Dit kan alleen worden gerealiseerd door goed te luisteren aan beide kanten!

Goed luisteren is dan ook constant communiceren. Vaak gaat goed luisteren gepaard met met veel korte communicatie. Korte zinnen als "oh echt?", "hoe zit dat dan?" en "ja, dat gevoel ken ik!" verbeteren de communicatie. Aanmoedigen van het gesprek met knikken, mmm of lachen werken ook positief.  Vaak worden hierbij gezichtsuitdrukkingen vergeten. Verbazing, plezier en medeleven zijn hierbij cruciaal bij het luisteren.

Korte verhaaltjes of toevoegingen kunnen ook het gesprek verbeteren. Een voorbeeld om het te illustreren: iemand vertelt een verhaal over waar hij of zij studeert, namelijk Utrecht. Kan een kort verhaal als: ohh Utrecht, ik ben daar vorige week nog wezen stappen, leuke stad, wat studeer je daar? In plaats van "wat studeer je daar?" het gesprek evenwichtiger en gezelliger maken.

Door: Jeroen van Dalen met een vleugje Wouter

Ik ben vet cool.